Blog

“Çünkü” / “Ve”

Eda Öztürk Azaklı

Bu sabah Handan’ı okula bıraktıktan sonra bir de kargo ofisine uğramam gerekiyordu. Önce bir Göktürk klasiği olan “sadece 2 dakika için” arabasını yolu kapatacak şekilde bırakmış birine sinirlendim. Sonra kendi şeridinde beklemek istemediği için benim şeridimden gelmeye çalışan 2 arabaya söylendim. Baktım bölüm canavarına dönüşmek üzereyim, çektim kenara indim arabadan, şöyle derin bir nefes aldım veeee aklıma geldi.

Ne zamandı hatırlamıyorum, Seth Godin’in bir yazısında okumuştum. Hissettiklerimizi doğru okuyabilmek için “ÇÜNKÜ” ile “VE” bakış açısı kıyaslanmıştı…

Oradan yola çıkarak durumumu düşündüm:

Şu an çok sinirliyim; “ÇÜNKÜ” trafikte kendi hakkına razı olmayan ve benim hakkımı çalmaya çalışan bir sürü saygısız şoför var!

Ya da

Şu an çok sinirliyim; “VE” trafikte kendi hakkına razı olmayan ve benim hakkımı çalmaya çalışan bir sürü saygısız şoför var!

Duygularım ve onları hissetme şeklim, çevremde olup biten bir durum yüzünden mi? Yoksa sadece bir şeyler hissediyorum ve bir durum mu var?

Farkı belirlemenin bir yolu:

Daha önce bu durumda kaldığım ve böyle hissetmediğim oldu mu?

Cevap EVET ise – ki benim için öyle – beni sinirlendiren sadece trafikteki magandalar olmasa gerek.

  • Bu sabah onları nasıl yorumladım?
  • Tahammül çanağım çok mu dolmuş?
  • Yatağın sol tarafından mı kalktım?
  • Hak, hukuk, adalet konuşarındaki yaralarıma tuz mı bastı?

Tıpkı bağlaç olan -de eki gibi. Hocam cümleden çıkardığımızda anlam bozulmuyorsa ayrı mı yazıyorduk?

Siz de bölüm canavarına dönüşmek üzere olduğunuzu fark ettiğinizde kendinize sorabilirsiniz, sakinleştiriyor – kesin bilgi!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir